Als je omgeving het laat afweten

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Neeltje Maria Min

 

Het is nog maar twee jaar geleden dat Joost, haar enige kind, om het leven kwam. Haar zo gewenste en inmiddels volwassen zoon zat aan boord van het vliegtuig dat uit de lucht geschoten werd. Als ze over Joost praat, worden haar ogen zacht. Als ik vervolgens een hand op haar hand leg, stromen de tranen over haar wangen. Zij en haar zoon. Twee handen op een buik. “Hoe kan ik daar nou mee omgaan? Ik moet het verwerken, hoor ik steeds. Maar hoe moet ik dit ooit gaan verwerken?” Haar hoop, haar toekomst, zijn in een klap weggevaagd. “Wie doet na ons het licht uit? Ik heb naast mijn man helemaal niemand meer.“

Ze is naar de bijeenkomst gekomen om met andere nabestaanden van de vliegramp te praten. Hoe doen zij dat nou, verder gaan zonder al die geliefde mensen die in het vliegtuig zaten? Krijgen zij steun van vrienden en familie? Haar ogen worden harder. “Mijn omgeving vindt dat het eigenlijk nu wel lang genoeg heeft geduurd, dat verdriet van mij. Ze kunnen er niet meer zo goed tegen. Mijn eigen zus zei laatst dat ze niet meer bij ons komt omdat het haar alleen maar verdrietig maakt en ze haar energie liever steekt in haar eigen kinderen en kleinkinderen. Dat doet zo’n pijn. Alsof ik een keuze heb. Dat zou ik ook wel willen, energie steken in Joost. Maar ja, hij is er niet meer. En dat valt niet te verwerken.”

Lees de rest van het verhaal op de website van Ik Mis Je:

 

Op 24 september 2016 verschijnt bij uitgeverij Adveniat de bundel Noem mijn naam, leven met de dood van een kind. De bundel is samengesteld door Daan Westerink en Marinus van den Berg, onder redactie van Leo Fijen. Het boek bevat bijdragen van diverse rouwdeskundigen.

Over Daan Westerink 555 Artikelen
pedagoog (MEd), rouwdeskundige, docent en onderwijsontwikkelaar, publicist, mediator, trainer en social media expert.