De achttienjarige Job Lips lift in oktober 2011 met studievrienden naar San Sebastian, Spanje. Daar aangekomen gaan ze zwemmen in zee. Maar de stroming is te sterk en het lukt Job niet om terug op het strand te komen.
Zijn vader, mediaman Roek Lips, en zijn moeder Petra Oostveen vertrekken direct naar Spanje. Daar wordt alles in het werk gezet om het lichaam van Job te vinden. Tevergeefs. Twee weken later begint Roek te schrijven.
Over de zoektocht naar zijn zoon, over zijn eigen bijna-verdrinking toen hij 15 was. En hij schrijft over de dood van zijn grootvader Klaas, die tijdens zijn werk als duiker overleed als gevolg van een explosie.
Voor het eerst lukt het Roek en zijn vader Jan om over die traumatische ervaringen te praten. Het verdriet wordt er niet minder om, maar ‘Je kunt pas los laten als je iets eerst hebt vastgepakt’.
Het boek Job raakt niet alleen omdat het goed geschreven is, en de afschuwelijke pijn beschrijft die ouders ervaren na de dood van hun kind. Lips ontroert bovenal omdat hij laat zien hoe een verlies van een zo geliefd persoon ingrijpt in een leven, ook tientallen jaren later nog. En dat je in perioden van diep verdriet niet genoeg steun kunt ontvangen. Hij gaat niet de leedconcurrentie aan, maar heeft ook oog voor het verdriet van de grootouders, broers, zus, vrienden en kennissen van Job.
Tijdens het lezen moest ik erg denken aan het boek ‘De twee jaar nadat’, van Steef van Gorkum. Roek Lips verwijst namelijk in zijn boek naar twee vergelijkbare situaties, van twee Nederlandse zwemmers die ook niet meer terugkeerden.
Wat hij tijdens het schrijven nog niet weet, is dat een van hen Rob van Gorkum is, de vader van Steef, die tijdens een vakantie ging zwemmen in het Gardameer en sindsdien wordt vermist. Het boek ‘De twee jaar nadat’ is niet autobiografisch, al zijn er gelijkenissen. ‘Ik ben Thijs niet… Maar mede omdat ook ik mijn vader veel te vroeg ben kwijtgeraakt, denk ik dat juist ik Thijs’ verhaal kon vertellen’, aldus Steef.
Het bijzondere is dat ik zowel Roek als Steef persoonlijk ken. Steef was in 2009 mijn student tijdens het eerste jaar van zijn studie Journalistiek in Utrecht (die studie vervolgde hij daarna in Ede). Roek was mijn eindredacteur bij het programma Willem Wever, waar ik na afronding van mijn studie journalistiek ging werken, in 1994. Zoveel jaren later komen dan ineens op bijzondere wijze onze werelden samen. Of moet ik zeggen op bizarre wijze? Ze kennen elkaar niet (vermoed ik), maar hebben veel met elkaar gemeen.
Niet alleen de hele lange nasleep van de vermissingen lijkt op elkaar. Ze zijn beiden gaan schrijven en doen dat heel succesvol, dicht op de huid. Het geloof is voor zowel Roek als Steef een houvast, maar ze stellen hier ook veel vragen over. Tegelijkertijd zijn ze verwonderd over het leven, laten ze anderen toe in hun verdriet, en laten ze zien dat het verlies van een vader en zoon geen kwestie is van even slikken en gewoon weer doorgaan. De band blijft bestaan, net als de liefde.
Roek Lips: Het boek Job. ISBN: 978 90 446 2262 1, prijs: € 18,95
Steef van Gorkum: De twee jaar nadat. ISBN: 978 90 477 0512 3, prijs € 12,50