Rouw ik wel goed?

‘Denk je dat ik het goed doe’, vraagt hij terwijl hij met zijn handen over zijn knieën wrijft. Hij is net een maand weduwnaar. ‘Ik ben na een week alweer aan het werk gegaan. Dat kan toch niet. Loop ik niet weg voor het verdriet en de rouw? Komt straks de grote klap?’

Hij huilt. Omdat hij haar zo mist. De vrouw die hij op latere leeftijd ontmoette. Die het kind in hem weer wakker kuste. Die net als hij als een jonge hond door het park en door de bossen struinde. Die vooral met humor het leven tegemoet rende.

Het is de meest voorkomende vraag van mensen die iemand verliezen van wie ze houden. Doe ik het wel goed. Want er bestaan zoveel theorieën over rouw dat je er haast onzeker van zou worden. Dat er fases zijn die je een voor een door moet werken bijvoorbeeld. Dat je eerst dwars door je verdriet heen moet en alle pijn toe moet laten voordat je weer aan het leven deel mag nemen.

Eerst rouwen, dan werken

Ik ben niet zo van die theorieën. Ik kijk vooral naar de mensen die voor me zitten. Wat ze vertellen over het leven na de dood van hun man, vrouw, vader, moeder, zus, broer, kindje. Wie of wat helpt ze door de moeilijke tijden heen? Welke mensen blijven spontaan langs komen? En mogen ze van zichzelf ook weer dingen doen die gewoon fijn zijn vanwege de afleiding, waarbij je je energie kwijt kunt, zoals een urenlange wandeling met de hond of volleyballen met je vrienden?

Lees verder op Ik Mis Je

 

Over Daan Westerink 555 Artikelen
pedagoog (MEd), rouwdeskundige, docent en onderwijsontwikkelaar, publicist, mediator, trainer en social media expert.