Het is bijna zo ver. Nog twee weken, en ik ben baasloos. Ik zeg bewust baasloos, want dat klinkt veel krachtiger dan baanloos. Baanloos is voor losers, baasloos is voor lange nekken. En die heb ik, en die steek ik uit. Hoera!
Leven zonder baas betekent ook afscheid nemen. En ja, door sommigen wordt ik ervan beticht het alleenrecht te claimen op schrijven over verlies en rouw, maar niets minder is waar. Ha, misschien ben ik wel juist wel een van de weinigen die niet schrijft over zielig zijn en rouw, of over verpieterende nabestaanden. Ik raad iedereen aan te schrijven over wat hij maar wilt, en zich niets aan te trekken van de azijnpissers in de wereld.
Komen we meteen bij het tweede misverstand. Het is helemaal niet erg dat ik me bezig hou, en tot over mijn hoofd verslingerd ben aan de rouwzorg. Ik heb namelijk een verpletterend leuk vak. Ik ben rouwdeskundige, en probeer met mijn journalistieke rugzakje de kennis die wetenschappers hebben, te vertalen in hapklare brokken. Ik kijk onder rouwsluiers, loop dwars door rouwmythen heen, netwerk me gelukkig, en zie altijd en overal, hoe lang het soms ook duurt, hoe mensen weer opstaan, en hun kracht hervinden, zelfs of juist dankzij een intense ervaring.
En daar schrijf ik dan weer over. Dan weer een blog, dan weer een artikel en dan weer een boek. En ik praat erover. En ik organiseer er hele interessante studiedagen en symposia over. En binnenkort hoef ik dat allemaal niet meer te verantwoorden aan een baas, maar alleen nog maar aan mezelf. Niemand meer om mee te vergaderen (behalve dan tijdens brainstorms met klanten), niemand meer om koffie mee te drinken (behalve dan met de mensen met wie ik train of aan wie ik trainingen geef). Niemand om tegen aan te zeiken: ik heb straks alleen mezelf verwijten te maken als het niet gaat zoals ik wil.
Lekker zelf de telefoon aannemen, zelf postzegels plakken: zelf je eigen bureautje spelen: lekker alles zelf doen. Het waren schijnbaar mijn eerste woorden: Zellef doen! De aanleiding: een buurmeisje wilde me optillen. En ik wilde dat niet. Armpjes in de lucht en mezelf zwaar maken. Kon ik toen al heel goed.
En nu dus zellef bedrijfje spele. Handjes niet in de lucht, maar op de laptop, mijn eerste en voorlopig enige bedrijfsinvestering. Vanaf 1 september ben ik in de lucht. Ik stel me zo voor dat deze start een geur met zich meedraagt: een zachte herinnering aan lavendel, met een zweem tijm en honing, eindigend in de zwaar verleidelijke verlokkingen van de ‘Rosa Ingrid Bergman’. Zo ziet het er uit, zo ruikt het, het voelt goed en ik heb er zin in.
En zo voelt het: vrij! (Hier dans ik, twee weken geleden, tijdens mijn eerste
Afrikaanse Dansworkshop: een wereld ging voor me open).
Daan Westerink, 8 juli 2008
goed om te horen Daan, veel succes!
leuke foto!
gr
koen
Succes Daan ! Heerlijk baasloos zijn, heb ik ook ooit mogen ervaren.
een mooie logische stap en daar bedoel ik niet mee dat het gemakkelijk vanzelfsprekend is maar dat je er aan toe bent.
Proficiat!
groetje
Gefeliciteerd joh! Dapper.
(Ivy)
Daan, succes!
Bedankt voor je complimenten! Groeten en tot snel, Mathias
K: zo voelt het wel, dank je
Frans: 🙂
Jacob: ik zal die weg proberen vast te houden…
Beus: en toch blijft Nederland groen 🙂
Patricia: vrij als een vogel in de wei…
Solvejg: baasloosheid, mooi nieuw woord he!
Zilvertje: Dank!
Noud: spanning en sensatie in mijn hoofd, straks ook in het ‘eggie’ hoop ik.
Eline: ha, dat is ook zo: hard werken, en vakantie is eigen tijd dus inkomsten mislopen. maar goed plannen: daar word ik steeds beter in. Hoop je vaak tegen te komen!
Mo: lijkt nonchalant inderdaad , is een hele bevalling, net als eigen baas worden…groet!
Aad: hihi, je hebt gelijk, maar dan is er maar 1 vervelend, en dat is een uitdaging.
Zus: er zijn heel veel voorstations, die je losweken van je eigen ideeen rondom ‘hoe het moet’. Veranderingen gaan bij mijn niet altijd radicaal, al lijkt dat wel zo als je mijn stukjes leest. Bij mij ging er een jaar aan vooraf van twijfel, en onderzoek, en rusteloosheid. En toen de knoop door was gehakt, kwam er vrijheid in mijn kop! Jij succes, het komt helemaal goed!
Juliette: op 1 september start ik officieel, en de borrel is op 3 september. Je krijgt nog een officiele uitnodiging! Liefs, daan
Vrijheid Blijheid zegt het spreekwoord toch?!
Veel succes met je baasloze bezigzijn!
Moedig! Ik geloof je helemaal. Succes!
er is geen grotere groeimarkt dan die van het sterven,je zult er de weg die je ingeslagen bent zeker met succes weten te vervolgen.Ik zie je vol passie dansen- go your own way.
@Patricia: Tot dat het gras op is.
Vele weilanden worden nieuwbouwwijken en daar zal Daan wel op rekenen.
En weet je, als je eenmaal in de wei hebt mogen rennen, kun je nooit meer terug naar een baas. Je raakt voor eeuwig ‘verpest’.
Geluk!
Het klinkt ontzettend leuk allemaal, ik wens je succes en sterkte met je baasloosheid 😉
Zie je gauw!!!
Joh, wat goed, veel succes!
Jij waagt en je wint (mogen we hopen).
Hoi Daan, spanning en sensatie, ik wens je ontzettend veel plezier en klanten!!
joepie!
Niet te groot groeien want voordat je het weet ben je zzp-er af.
Welcome to the club, Daan, succes! Zelf doen – het is iets wat je moet liggen, maar dat zit denk ik wel goed bij jou. Eigen baas zijn is keihard werken én het geeft enorm veel voldoening.
"Dan weer een blog, dan weer een artikel en dan weer een boek"
dat klinkt nonchalant….
Succes.. niet om de pret te drukken, maar bazen zijn er in allerlei vormen, en raak je nooit kwijt..
klanten, banken, belastingdiensten etc..
Maar ze zijn wel anders 🙂
Een volksdans bij de Volkskrant…
Succes Daan! Zelf alles in de hand houden. Als JOU dat niet lukt, lukt het niemand…
O wat ontzettend leuk !
Geloof dat ik zelf niet zo’n type voor baasloos ben, maar ik geniet nu met volle teugen op een nieuwe werkplek waar ik nog meer alleen en zelfstandig werk.
Heerlijk !
Is dit soms het voorstadium naar baasloos ? : )
He Daan,
Mooi geschreven en het klinkt alsof je er (erg?) aan toe bent ! (baasloos zijn)
‘k hoorde dat de borrel uitgesteld wordt ?
Veel sterkte met de laatste loodjes bij de ‘baas’ en veel succes maar vooral ook veel plezier in het baasloze gewenst !
Tot snel !