Ze zeggen wel eens dat je eerst iets meegemaakt moet hebben voordat je je er een voorstelling van kunt maken. Dat het altijd anders is dan dat je dacht. En dat is ook zo. In ieder geval met euthanasie. Want hoe leg je in hemelsnaam aan een ander uit wat het met je doet als je na een helse strijd het leven een doodziek lichaam ziet verlaten, hoe dat zo geliefde lijf lijkt te ontspannen. Er eindelijk een einde aan alle pijn komt. Je kunt naar woorden zoeken, maar je vindt ze niet.
Lees verder op Ik mis je:
Mijn vrouw kreeg euthnasie wegens ondraaglijk lijden. Ik hield haar hand vast tijdens haar overlijden. Dat is nu een kleine twee jaar geleden en ik mis haar elke dag meer. Het zou fijn zijn om in ccontact te komen met iemand die dergelijke ervaringen ook kent, maar dat is best wel moeilijk.
Met vriendelijke groet
Hans Vinck