Begrijp me goed: ik heb niets tegen je, God. Ik ken je niet, je hebt mij nooit iets aangedaan, je hebt ook nooit iets voor me gedaan, je bent alleen maar iemand van horen zeggen.
Heel gek is dat, jou niet kennen. Om me heen hoor ik continu verhalen over je. Hoe goed je bent, hoe alleswetend, maar ook hoe alles naar de verdommenis gaat, en dan noemen ze ook graag je naam.
Ik vind het vaak zo makkelijk god, dat ze je telkens tevoorschijn halen als ze niet meer weten hoe ze hun gelijk kunnen halen. Word je daar zelf ook niet ontzettend moe van? Als het slecht met de wereld gaat, als de ziekte de familie in komt, of de oorlog, zitten ineens kerken en moskees vol met mensen die hun handen naar de hemel richten of hun hoofd richting Mekka. In tijden van nood roepen ze je aan, smeken je, wanhopig, om genade of om een verlossing.
En in tijden van voorspoed zijn de huizen die aan je gewijd zijn ineens veel leger. De toorn komt nog altijd van God, het goede uit de mensen zelf.
Ik kan het niet god, geloven in jou. Geloven dat jij de maker bent van alles om mij heen. Ik geloof niet in iemand of de onnoemelijke die bepaald heeft dat ik in dit leven een taak heb. Ik geloof alleen maar in de natuur. Ik geloof in de seizoenen, voor zolang het duurt. En ik wil goed voor de natuur zijn, want dat heeft zin. Als een olievlek spreidt die goedheid zich uit. Ik zorg voor mijn tuin, voor de dieren, voor de aarde, voor mijn lieve levende wezens om me heen, mens, dier, plant en kosmos. Ik heb eerbied voor de seizoenen, gebruik niet meer dan ik nodig heb (heb ik deze laptop nodig? Ik geloof dat ik nog meer kan matigen). In ieder geval: ik zie en voel om me heen de allesomvattende werkelijkheid, en of jij daar achter zit meen ik te mogen betwijfelen.
Dat maakt mijn ontzag voor alles wat leeft niet minder. Maar ik wens niet in de lucht te kijken in de hoop op verlossing: ik kijk naar de aarde. Daar ligt het antwoord. Misschien kun je het daar zelfs wel mee eens zijn. Die pietluttige aarde, met die erbarmelijke wezens, die zich zo verheven voelen boven al het andere leven, dat zij een god hebben gecreerd die hen uitverkoren heeft: als je bestaat god, dan lach je vast om zoveel dommigheid. Een vette meteoriet en al het leven is voorbij. Zul jij daar een traan om laten? Vast niet. De plantjes ook niet. In al hun rudimentaire verschijningsvormen komen zij vast wel terug.
Geloven in jou, is de mens centraal stellen. En daar komen hele nare dingen van. Geloven in de natuur, in het ongelooflijk nietig zijn, in een niet te begrijpen universum is jezelf niet centraal stellen. En zo heb ik het graag. De mens stelt helemaal niets voor en dat is maar goed ook. En dat god, mag je wel eens wat vaker vertellen tegen een mens als je hem ziet, of als er een schietgebedje gedaan wordt. Dat houdt onze voeten op de aarde, de enige grond onder onze voeten. Laten we daar maar eens zuinig op leren zijn.
Foto: vogels bidden ook
Per toeval las ik weer eens je weblog. Ik was er weer door geraakt. Ik heb ook geen antwoorden. Liever reageer ik met een gedicht. Is ook geen antwoord, maar het geeft richting aan mijn twijfelend zoeken. Of misschien ook wel weer niet.
De God in mijn hersenen
Toen ik al bijna ontwaakt was herinnerde ik mij
dat ik die nacht in het verleden had geleefd
en zonder de geringste verbazing weer
geloofd had dat God bestond.
Ik wilde hem eindelijk wel eens spreken
het is een bijzonder aardige man zei iemand
je kunt hem gerust eens bellen.
Ik belde en er klonk een stem, een heel lieve stem
zodat ik mij een gevleugelde vrouw voorstelde
zoals je wel ziet op felicitatiekaarten.
Wilt u god, werd er gezegd, toets dan één
wilt u god niet, toets dan niet
Ik toetste één.
En dezelfde gevleugelde vrouw zei: er is nog
één wachtende voor u en die ene bent u.
Ik herinnerende mij dat ik hier eindeloos over
moest nadenken tot ik ontwaakte en God weer
was verdwenen, ergens in mijn hersenen.
Van: Rutger Kopland
Iedereen is vrij om te kiezen. Ook om in God te geloven. Ook om lief te hebben. Uit naam van God, Allah, of welk opperwezen of profeet dan ook een oorlog voeren, dat is weglopen voor je eigen verantwoordelijkheid. Ik heb helemaal niets tegen gelovigen. Ik geloof zelf heilig in de zelfredzaamheid van de mens. Dat wordt nogal eens de grond in geboord, vooral uit naam van die Ene. (waarbij mijn eerste opmerking weer gerelativeerd wordt).
Wat het Godsbeeld van eenieder ook is; we zijn in eerste instantie mensen met elkaar. Dat mogen we in belang niet omdraaien.
Geen makkelijk onderwerp, Daan, wel heel boeiend. Ik geloof nog steeds in ‘God’.
Op mijn eigen manier en probeer de ander in zijn of haar waarde te laten.
Want, een stukje verdraagzaamheid naar elkaar toe, is wat ik vaak mis in al die verschillende geloven. Helaas vaak de oorzaak van oorlogen.
Ik ga je stuk nog een keer lezen.
Het maakt best wat los.
Dank!
Groetjes.
Ik geloof niet in een God buiten ons, maar wel in een kracht in ons. Een goede kracht die we moeten voeden. Verzorgen, behoeden.
Theïstische godsdiensten, daar heb ik verdraaid weinig mee. Maar dat er meer is, daarvan ben ik overtuigd.
@Zusenzo: zit je toch weer te geloven 🙁
@landheha, deze van Sander Lantinga, daar kan ik wel wat mee: ‘Wie in God gelooft, gelooft niet in zichzelf’ : )
Mooi geschreven ..
Ach, de mens en zijn god, wat een leed ..
@Landheha: Het woord ‘god’ in deze is slechts een vertaalslag in relatie tot deze blog.
Gnostici (althans oorspronkelijk), Boedhisme en Hindoeisme hebben het liever over wijsheid (Sofia), inzicht.. etc.. die je in je zelf moet zoeken en hopenlijk vinden..
In die zin: eens met je opmerking.
Als je dit een "gesprek" noemt, dan verwacht ik geen antwoord. Doe ik ook meestal niet als mijn vrouw zo’n "gesprek" inzet 🙂
@Aad: "de god die in jezelf zit" die noem ik dus maar geen God. Lijkt me wel handig, een beetje onderscheid houden. Ga je ook minder snel naast je schoenen lopen als je een keer contact maakt 🙂
@Zusenzo: God is overal, dat weet je toch, de som aller delen, alles is één 🙂 Maar voor het echte antwoord luister je maar naar Aad hierboven. Zoek in jezelf, letterlijk en figuurlijk.
Eeen G O D D E L I J K E F O T O…
Mooi, en eindelijk eens een Levendige Discussie over Hoger Leven…Was het niet afgelopen week dat er een groot artikel stond van die Engelse of Amerikaanse Meneer .. Ook over God, in Trouw, N R C ,of zo..
Oh ja, Als God bestaat , wie heeft dan God geschapen.. Was quote in het artikel..
En ik heb de hele dag aan de God-gedachte gedacht..
En opeens denk ik aan wat Beus schreef..
Ik denk n.l ook dat wij ‘Gemaakt zijn op de Lange afstand en duur.
En dat wij zo gemaakt zijn, dat wij Nooit achter de Créator van de Menselijk Motor komen!!
Een Volkswagen wordt gebouwd en kan dit of dat doen..
En zo kunnen wij ook veel doen..Maar het zou te gek zijn of te arrogant om te denken en de Pretentie te hebben, dat wij ‘slimmer ,óf Intelligenter zouden zijn..om achter langs achter God te komen..
Dat impliceert n.l dat wij God uitschakelen.. Léés De Créator..
En denkend aan God.. wie dan god weer heeft gecréeerd.. denk ik soms.. , maar ja eigenlijk kan ik niet nà-dènken…. Dat er een soor D N A – bewustzijn is ,, in het Hogere vanwaar alles uit ontstaat..
En natuurlijk moet wij een God in ons denken hebben.. Het is allemaal zo gecréëerd.. Dénk ik!!!
Maar ja , ik ben natuurlijk Naïef en een Idijood…
Dus laat mij maar lekker denken, ben ik nog nooit aan Dood gegaan..
En de Rest téken en schrijf ik wel vol..
Groet Joshua
Reactie is geredigeerd
Pfoe! deze moet ik even opslaan en nog een paar keer lezen om werkelijk te laten doordringen en te overdenken.
Wel een mooi en openhartig gesprek!
Ik was om 11.16 nog niet goed wakker 😉
het moet zijn antwoord..
Dus bij deze verbeterd
xxxdromerke
Mooi.
Ben katholiek opgevoed, maar toen ik werd voorbereid voor het Heilig Vormsel konden de twee vrijwilligers die ons hierop voorbereidden mijn dringende vraag "Waar is God dan ?" niet naar satisfactie beantwoorden.
Heb het antwoord nog steeds niet, maar weet wel dat ik graag wil WETEN, met GELOVEN heb ik niet zo veel.
Daan, mogelijk zal God zeggen:
ik zal je een geheimpje vertellen.. Vele godsdiensten hebben een verkeerd beeld aan mij gegeven, me verkeerd geciteerd, verkeerd naar me geluisterd.. etc..
Maar zijn ook vele (oude) religies op aarde die op zoek zijn naar de god die in jezelf zit.. (gnostici – lees de Nag Hamadi geschriften bv..).
En die konden nog wel eens gelijk hebben.. Weet je Daan: volgens mij ben je al een heel eind op weg om die te vinden..
Reactie is geredigeerd
Ik heb al eerder geschreven dat ik wel gelovig ben maar wel met twijfels. Het is en blijft tenslotte ook ‘geloven’. Ik ‘geloof’ dan ook niet dat God invloed heeft op ons dagelijks leven. Hoe of wat dan wel met God dat vind ik lastig uit te leggen. Dat er door de geloven veel oorlogen etc ontstaan, vind ik betreurenswaardig. Ik ga je blog nog een paar keer lezen. Ik vind hem intrigerend maar daardoor ook moeilijk.
Je schrijft het mooi….alleen kan ik er mijn antoord niet in vinden 😉
xxxdromerke
Werkelijk vrij denken Peter, behoeft geen concurrentie. Ik zie het vaak als een tekortkoming, al dat geroep om vergeving, genade, maagden, toorn en woede. Haal het maar eens uit jezelf. Niet dat ze luisteren hoor, ik maak me geen illussies. Maar het schreef wel even heel lekker weg. Menslastering zou verboden moeten worden 😉
=Dat maakt mijn ontzag voor alles wat leeft niet minder=
Zouden ze daar maar in kunnen geloven.
Roerende woorden, Daan (en van Beus), maar het is moeilijk concureren met religies die de hemel beloven.
Daan, prachtig verwoord.Zo zie ik het leven ook, maar zou het nooit zo kunnen zeggen.
groetjes
We zijn beus, we zijn. En dat zijn we hopelijk nog jaren. welterusten.
Iedereen moet natuurlijk gewoon doen en denken wat voor hem of haar de beste manier is om het leven te hanteren.
Voor mij gaat het bestaan vooraf aan het zijn.
En alleen al daarover kan je jaren nadenken.
woorden mag je altijd lenen Beus… je verdiepen in de nietigheid van het leven maakt je volgens mij een vollediger mens. Net als je eigen waarheid ter discussie stellen (ook deze). Je lot in de handen van een ander leggen niet.
@Daan: vroeger heb ik me daar in verdiept en het is natuurlijk gewoon een weer opgezochte betekenis van de door mij gehanteerde levensvisie.
Jos: je gelooft niet in toeval, ik doe het met dat wat me toevalt 😉
Beus: wat schrijf je mooie dingen. Je eindzin ga ik opslaan.
Wat heb ik het dan een stuk makkelijker als atheïstische existentialist.
Het agnostisch existentialisme maakt geen aanspraak over de kennis te beschikken of alles zich al dan niet in een ruimer, metafysisch kader zou kunnen afspelen. Het stelt alleen vast dat de enige waarheid waar we zeker van kunnen zijn, die waarheid is waar wij naar handelen. Te weten of er een God bestaat, ligt niet binnen de mogelijkheden van de menselijke geest..
Reactie is geredigeerd
Een veelzeggend en sprekend geschreven gesprek met God.
Ik worstel vaak met de vraag: Wat is de werkelijke oorsprong van de dingen, de natuur, het universum, de allesomvattende werkelijkheid? In toeval geloof ik nog steeds niet.