In de vroege ochtend van 13 juni 1994 werden de verminkte lichamen gevonden van Nicole Brown Simpson en Ronald Goldman, voor haar huis in Brentwood bij Los Angeles. Brown Simpson was bijna onthoofd. Tijdens de moord lagen Nicole’s kinderen, dochter Sydney Brooke Simpson (geb. 17 oktober 1985) en zoon Justin Ryan Simpson (geb. 6 augustus 1988), uit een eerder huwelijk met O.J. Simpson, te slapen.
De rest is bekend. O.J. Simpson werd gearresteerd, nadat hij probeerde te vluchten, en stond terecht voor de moorden. Hij werd uiteindelijk na 17 maanden vrijgesproken, al had hij alle schijn tegen. Wel werd OJ in een civiele rechtszaak aansprakelijk gesteld voor de moorden, en veroordeeld tot het betalen van 33 miljoen dollar aan de familie van Brown en Goldman.
Hoe afschuwelijk moeten de afgelopen 13 jaar zijn geweest voor Sydney (22) en Justin (19). Hun moeder scheidde in 1992 van hun vader, ze waren toen 7 en 4 jaar oud.
Het huwelijk was gewelddadig, waarschijnlijk waren de twee jaar na de scheiding de gelukkigste van hun leven.
Ze zagen hun vader regelmatig, hij woonde om de hoek. Moeder Nicole bouwde weer een eigen leven op, ontmoette nieuwe mensen, had wellicht een nieuwe relatie – dat Ronald Goldman haar vriend was is nooit bewezen – en het leven leek weer kleur te krijgen.
Tot de avond van de 12e juni 1994. Terwijl Sydney (8) en Justin (5) in hun bedjes lagen te dromen drong iemand hun huis binnen en vermoordde vervolgens hun moeder en vriend Ronald.
De grootouders van Sydney en Justin, Nicole’s ouders, kregen tijdens de gevangenschap van O.J. het voogdijschap over hun kleinkinderen. De kinderen hadden alle ruimte om hun verdriet te uiten, kregen psychologische begeleiding, en mochten twee keer per week op bezoek bij hun vader.
In 1996 vocht OJ het voogdijschap van zijn ex-schoonouders met succes aan. De rechter omschreef de relatie tussen OJ en zijn kinderen als ‘strong, positive, and healthy, with powerful psychological bonding.’ ondanks het gewelddadige verleden en de liefde van de grootouders, moesten de kinderen terug naar hun vader. Niet het belang van de kinderen, maar dat van hun vader stond centraal. Wel moest er een bezoekregeling komen met de grootouders gedurende de weekenden en de vakanties. Volgens O.J. ging het vervolgens geweldig met de kinderen. Anderen hadden daar hun twijfels over.
Geboren worden met een gewelddadige vader, de scheiding van je ouders, de moord op je moeder, je vader in de gevangenis, twee jaar wonen bij je grootouders, en uiteindelijk terug moeten naar je vader. Hoe ziet je leven er daarna uit als kind? Met een vader die rijp lijkt voor een psychiatrische instelling, en familie van je moeder die langzamerhand gek wordt van verdriet? Hoe kun je dan een leven opbouwen? De familie van je moeder gelooft dat je vader je moeder heeft vermoord, terwijl je vader dat ontkent. Wat doe je dan? Een vreselijk dilemma, met een gigantisch loyaliteitsconflict ten gevolg. Om niet ook hun vader te verliezen, bleven zoon en dochter Simpson achter hun vader staan. De band tussen ouders en kinderen is oersterk, en onvoorwaardelijk. Ondanks alles.
Leven met zoveel tegenslag gaat niet zonder kleerscheuren. Dochter Sydney werd in 1998 voor het eerst gearresteerd, wegens rijden onder invloed. In 2005 werd ze veroordeeld tot 50 uur taakstraf, wegens een vechtpartij tijdens een basketbalwedstrijd, en voor het slaan van een agent tijdens haar arrestatie. Ook belde ze een paar jaar geleden in paniek 911, na een ruzie met haar vader, die haar mededeelde dat hij nooit van haar en zijn andere kinderen heeft gehouden.
Broer Justin zegt er alles aan te doen om het verleden te vergeten en ‘er maar niet meer aan te denken’. Maar dat gaat natuurlijk niet, dat breekt je een keer op.
Heeft iemand zich echt om deze jonge levens bekommerd? Sydney en Justin zijn ze nu officieel volwassen, maar hebben nooit echt kind kunnen zijn. Het wachten is op de volgende agressieve bui van Sydney, en wellicht een inzinking van Justin.
Ondertussen is het O.J. gelukt weer in de schijnwerpers te staan en zijn act van onschuld op te voeren. Hij wordt ervan verdacht een casino te hebben beroofd, maar claimt slechts dat wat van hem is teruggehaald te hebben. Een rol die hem op het lijf is geschreven. Met kijkcijfers als nooit tevoren. Maar de kinderen, hoe gaat het verder met de kinderen?
How did the highly publicized case involving O.J. Simpson and Nicole Brown Simpson affect the lives of their children? What challenges can children face when growing up under intense media attention and family tragedy? Thank You, Regard asya
@Joyce Meijering: Al is de leugen nog zo snel de waarheid haalt haar na jaren wel in. Nu bekent OJ wat wij al wisten dat hij Nicole en Ron moge ze in vrede rusten dat hij ze heeft vermoord, wat is daar op u antwoord. Jammer dat zijn verdediger Advocaat Rob Kardashian deze grote nieuws niet meer mee mag maken. Hopelijk dat haar kinderen nu door zijn bekentenis een streep onder hun stille verdriet kunnen zetten en nu de hulp die ze eerder moesten krijgen.
Joyce Meijering, u focust op OJ, ik op de kinderen. Maar hoe objectief bent u? "O.J. Simpson is een bijzonder goed en volkomen geweldloos mens." O, dan is dit ook niet waar zeker. http://www.nrc.nl/buitenland/article2083798.ece/33_jaar_celstraf_voor_O.J._Simpson
"De dood van hun moeder is natuurlijk heel erg geweest, maar zoiets kan een kind nog wel verwerken. Wat veel moeilijker te verwerken moet zijn geweest was de voortdurende hetze tegen hun vader, die overal door de media achtervolgd werd". Typisch staaltje van leedconcurrentie. De dood van een moeder verwerk je niet, haar gewelddadige dood is traumatisch. Als kind heb je daar je leven lang last van. Het gedrag van hun vader, zijn gedrag in de media en de ruzie tussen hem en de familie van hun moeder, dat maakt het nog moeilijker om overeind te blijven als kind. In het leven van deze kinderen is verdriet op verdriet gestapeld. Het is niet gek als zij hier uiteindelijk aan onderdoor gaan.
Ik hou van tegenspraak, overtuig me maar met argumenten. Echter: in uw bijdrage en op uw website verafgood u OJ. Hij is uw held, de schrijver van het beste boek, het beste wat de wereld ooit is overkomen. Dat maakt blind. En daar hou ik nou weer niet van.
Dit artikel is twee jaar oud maar als ik er op kan stuiten kan een ander het ook en het is te gruwelijk om er niets van te zeggen.
O.J. Simpson is een bijzonder goed en volkomen geweldloos mens. Het was Nicole die agressief was, tegen hem en tegen anderen (maar niet tegen haar kinderen; hij heeft altijd gezegd dat ze een heel goede moeder was). In 1989 had hij haar buiten de kamer gesloten om zich te beschermen; ze heeft 911 gebeld om hem naar buiten te krijgen. Dit heeft ertoe geleid dat hij, zonder haar instemming, vervolgd en veroordeeld is voor mishandeling op grond van leugens van politiemensen die hem haatten. Dit is bewezen.
Na de scheiding in 92 kwam Nicole in contact met criminele kringen. Simpson heeft alles gedaan om te maken dat ze met die mensen brak, maar zonder succes. In 93 werd iemand uit dat circuit bruut vermoord met een mes. Een jaar later werd Nicole op dezelfde manier, met een zelfde mes, vermoord, samen met een vriend die daar toevallig was. Dit was het begin van de verschrikkelijkste hetze tegen een enkel persoon ooit. De media hebben onmiddellijk besloten dat hij het gedaan had. Tijdens het proces is bewezen dat alle bewijzen geplant, gefabriceerd, en verzonnen waren, dat er aan de kant van de prosecutie aan een stuk door glashard gelogen werd en dat hij bovendien geen gelegenheid had gehad om het te doen, maar dat werd door de hetzers genegeerd.
Het staat wel vast dat zowel Nicole als haar zuster Denise als kind ervaring gehad moeten hebben met fysieke mishandeling. Dit maakt die grootouders enigszins verdacht… Ze hebben een keer hun kleinkinderen naar het kerkhof gesleept om ze naast het graf van moeder te laten poseren voor een roddelblad. Simpson is bijzonder vergevingsgezind maar hier was hij wel heel kwaad over.
Vijf psychiaters en de advocaat van de kinderen, allemaal aangewezen door het hof (totale kosten $400.000, vreemd genoeg door hem te betalen) hebben onafhankelijk van elkaar unaniem geadviseerd hem de volledige voogdij te geven. Normaal zou het hof nooit van zon advies afgeweken zijn. De kinderen wilden bij hun vader wonen.
De dood van hun moeder is natuurlijk heel erg geweest, maar zoiets kan een kind nog wel verwerken. Wat veel moeilijker te verwerken moet zijn geweest was de voortdurende hetze tegen hun vader, die overal door de media achtervolgd werd, als hij met ze naar de dierentuin of een pretpark ging stonden ze alweer klaar en overal probeerden ze iets vuils van te maken. De eigenaar van een restaurant gaf hem een escorte mee om hem te beschermen tegen het volk dat hem buiten alweer stond op te wachten. De volgende dag stond de foto in de kranten: hier wordt O.J. dronken afgevoerd uit een restaurant. Enz. enz., dag in dag uit. En dan zeiden ze: hij zoekt steeds de publiciteit
Dat die kinderen er zo goed doorgekomen zijn is te danken aan het feit dat ze de allerbeste, meest liefhebbende vader van de wereld hadden. Tien jaar lang heeft zijn leven om die kinderen gedraaid. Een meisje van 20 belt 911 omdat haar vader gezegd zou hebben dat hij niet van haar hield. Wie begrijpt dat? Wat zich afspeelt tussen mensen die een diepere persoonlijke relatie hebben kan een buitenstaander niet interpreteren. De politie mocht dat niet publiek maken, maar Simpson is vogelvrij.
Voortdurend probeerden mensen hem in een val te lokken en dat is nu dus gelukt. Hij heeft niets misdaan maar is in een Nazi showproces tot levenslang veroordeeld voor volkomen verzonnen misdaden. De hetze blijft gewoon doorgaan. Voor meer informatie zie mijn website http://www.countermovement.net.
Indrukwekkend verhaal, wat een monster die O.J.
Dag Theo, dank voor je reactie! Het werk van Dries van Dantzig (opzetten geestelijk consultatieburea voor kleine kinderen ter opsporing en preventie van kindermishandeling) moet voortgezet worden!
Ik schreeuw van pijn als ik dit allemaal lees. Wat een vreselijk leven gaan die kinderen nog beleven.
En inderdaad, wat een rechterlijke dwaling – van a tot z!
arme kinderen, de loyaliteit..goed dat je aan dit onderwerp aandacht besteedt!
groet,koen
Zus en Zo: dank voor je reactie, en over mijn boek : Het is af, pff, zie de link hierboven van Thera. Ben er heel blij mee, in november ligt het in de winkel. Ik ga er vast nog meer over schrijven.
Peter: Ha die vrolijke peter! Ben je opgeladen in je datsja? Ja, dit is precies zoals je het zegt: ik verdiep me in de gevolgen voor kinderen, voor hen is dit een monument.
Mijn boek: Zie mijn blog voor het vorige! Er volgt nog meer informatie.
Thera: wat heerlijk dat er mensen zijn die alert en attent zijn als jij bent. Dank je. Je hoort nog van me. Ik ga nu genieten van een heerlijk lange weekend buiten de deur!
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/151825‘ voor Peter en Zusenzo. 🙂
Eigenlijk is dit een monumentje voor alle kinderen die lijden onder een gewelddadige vader.
En inderdaad: hoe is het met je boek?
Hoe is het eigenlijk met je boek ?
Afschuwelijk hè. Hoorde gisteren dat hij alweer op borgtocht vrij is.
s.b. dat we allemaal een rottige opvoeding hebben gehad betekent niet dat het geen rottige opvoeding is. En er zijn wel degelijk mensen slechter af dan jij en ik. Betekent niet dat zij slachtoffer zijn. Kansen benutten moet je zelf doen. Maar sommige levens starten nou eenmaal verdomd rottig. En ja, het kan nog veeeel rottiger. Maar ook daarover heb ik het niet.
@Daan:
Volgens mij hebben we *allemaal* een rottige opvoeding gehad; een beroemde vader hebben heeft ook zijn voordelen denk ik. Ik zie je punt niet zo; met name dus omdat ik denk dat niemand beter of slechter af kan zijn dan een ander.
Thera: Ja, precies. Daarom kan ik het beleid van de huidige regering op het gebied van kinderwelzijn wel billijken. Liever 1 kind onterecht ‘ onder toezicht ‘ dan 1 kind te laat onder toezicht en lost for ever.
Zoe: er zijn zoveel slachtoffers. en nog steeds geen officiele dader (al is O.J. wel civielrechterlijk veroordeeld dus).
Martha: ik geloof dat er in ons land een kentering bezig is. Door bijv. bij de scheiding niet de moeder, of de vader centraal te stellen, maar de kinderen.
S.B.En wat is de moraal van dit verhaal?! Zwarten zijn slecht, en ze zijn nog slechter als ze gewelddadig zijn?! Volgens mij ging dit stuk over de gevolgen voor kinderen van een rottige opvoeding. En is het artikel gespeend van kleur. Ik weet niet wie je bent, heb wel met verbazing je laatste blog gelezen. Volgens mij heb jij zojuist niet het verhaal gelezen dat ik heb geschreven. Leg me geen woorden in de mond die er niet staan.
Reactie is geredigeerd
En wat is de moraal van dit verhaal?! Zwarten zijn slecht, en ze zijn nog slechter als ze gewelddadig zijn?! Vergeet het maar, en vergeet juist niet dat O.J. Simpson is vrijgesproken. Niemand is beter af dan een ander; dat te denken is arrogante minachting voor het bestaan.
Een heel triest gebeuren en weer zijn kinderen het slachtoffer. Maar ik hoop ook een voorbeeld van hoe het NIET hoort en dat mensen daar lering uit trekken.
Daan,
walgelijk eigenlijk. En haar kinderen kunnen het ook allemaal zien en lezen. Komt nooit meer goed, denk ik. Een moord maakt niet 1 maar veel meer levens kapot.
Zolang wij niet leren luisteren naar de kinderen, naar hoe zij redeneren, maar voortdurend van bovenaf op de situatie kijken, blijven er slachtoffers vallen, die daarna weer ouders worden en met hun eigen verleden nog geen raad weten, waardoor hun kinderen ook weer de dupe zijn. Soms moet je beslissingen nemen voor een kind, omdat het de gevolgen nog niet kan overzien, maar kunnen wij dat zelf eigenlijk wel?
Heel moeilijk.
Joshua: Ojee, dank u
Ruud: strootjes trekken, dan heb je tenminste nog een kans van 50% op geluk…
Eline: volgens mij krijg je er een gespleten persoonlijkheid van!
Zoë: alles ligt op het web, inclusief de gruwelijke foto’s van een verminkte Nicole. En ook de verklaring van papa, dat zijn dochter zo ‘ emotional ‘ is. En de brief die Nicole aan haar ex schreef (link hierboven). Om ziek van te worden…
Coby: ik focus me op de kinderen, net als jij! Volhouden.
Dit bericht raakt me, je weet wel waarom. Ik zie zoveel raakvlakken met de situatie van mijn kinderen en mezelf, al is er dan geen sprake van moord. Soms ben ik ook zo bang voor mijn kinderen, de schade die ze opgelopen moeten hebben door wat er bij ons allemaal gebeurd is.
Het leven van die kinderen is getekend door dit alles. Het is wachten op het volgende drama. Zoveel (deskundige?)mensen die zich met de zaak hebben bezig gehouden, en niemand die echt onvoorwaardelijk de positie van deze kinderen als uitgangspunt heeft genomen. En door de ogenschijnlijke "binding" en symptomen van overleving wilde en kon heenkijken. Van de week heb ik het gedicht "Als ze als kind" van Liselore Gerritsen in een bijdrage gebruikt. Ik denk dat dit zeker ook voor Sydney en Justin zal gelden…. Dank je voor dit stuk. Het is me uit het hart gegrepen.
Hartelijke groet, Coby
dank voor alle info. Wat is er veel op internet over deze familie te vinden eigenlijk. Waar zouden we zijn zonder het wereld wijde web?
Treurige zaak.
In feite is het niet eens relevant (sic!) of hun vader het wel of niet heeft gedaan. Je hebt gelijk. Wat die kinderen hebben meegemaakt gaat de verbeelding teboven.
Rechters lijken wel bij uitstek ongeschikt om over dit soort zaken te oordelen. Overal ter wereld doen ze het hardstikke fout. Waarschijnlijk omdat ze totaal geen kaas hebben gegeten van psychologie en sociologie. En van gezond redeneren.
En met een wetboek in de hand als enig houvast, kan je net goed gaan strootjes-trekken in dit soort zaken.
Moet een N U L in tikken..
Geldt dat ook voor O J é é
O J é é daar gaat ie weer
in de fóut…………….
En gisteren schreef ik al
O. J. Simpson blíjft
B O E Ï E N D …………
Groet Joshua.. Bewondering
voor je Journalistieke Productie..