Boven aan dit blog staan foto’s van mij. Foto’s in chronologische volgorde. Van kleine blonde brillevrouw tot 37-jarige brunette. Daartussen door zie je een pet, getoupeerd haar, geblondeerd en knal oranje henna haar. Maar die foto is zwart-wit, dus dat zie je niet.
Je ziet niet wat je ziet
Hoe zou je reageren als ik vertelde dat ik het niet ben? Als ik je nu zou bekennen dat ik in werkelijkheid een 69-jarige oma ben uit Utrecht, die in haar overmatige vrije tijd dit blog onderhoudt? En dat je op de foto’s mijn dochter ziet, en dat niet ik maar zij op tv is verschenen? Zou het iets veranderen in je mening over mijn blog, zou je schande roepen en mij uit je voorkeurlijstje halen?
Natuurlijk maakt het verschil. Bovenstaande is niet waar, wees gerust, ik ben het echt die je ziet. Maar het idee dat je niet weet wie je precies voor je hebt is reuze spannend. Maar ook heel beangstigend. Denk maar eens aan als die leuke jongens op internet die met je dochter van 15 willen msn-en en in werkelijkheid mannen zijn van minstens 35 jaar oud. Het gebeurt.
Jonge vrouw oude vrouw
Van 1974 tot 1980 zat ik op de St Jansschool in Wierden. Iedere week liep ik met mijn klas minimaal 1 keer van school naar de sporthal. We liepen dan van de Kerkstraat naar de Dikkensweg ( De sporthal heet ’n Dikk’n, ik verzin het niet!). Op de hoek van die twee straten stond een oud huisje. In de woonkamer hing een enorme poster. Het was een jong meisje, in zwart-wit. Ik weet niet wat er gebeurde, maar in 1979 stond er ineens een oude vrouw op de poster. Ik schrok. Ik kon de jonge vrouw niet meer zien nu ik wist dat ze in werkelijkheid een oude vrouw was. Of was het andersom? In de klas hebben we het er nog over gehad herinner ik me. Mijn meester nam meer plaatjes mee van gezichtsbedrog, van Esscher ondermeer.
Wat zie je?
De poster van de jonge en de oude vrouw is wereldberoemd, daar kwam ik later achter. Hiernaast zie je haar, en wie zie je eerst, de oude vrouw of de ranke schone dame?
Deze cartoon werd in 1915 voor het eerst gepubliceerd in het Amerikaanse Puck humor magazine en werd gemaakt door de Britse cartoonist W. E. Hill. 
Hij had zich weer laten inspireren door een anonieme Duitse ansichtkaart uit 1888.
Die zie je hiernaast.
Ik hoop dat in mij, ook al ben ik straks een 69-jarige oma, voor altijd dat meisje van 14, maar ook het kind van 7 aanwezig blijft, dat zo heerlijk argeloos kon genieten van mooie plaatjes op weg naar de gymzaal. En die oude vrouw: daar schrik ik nu niet meer zo van. Al hoop ik er niet zo uit te zien over 40 jaar.
Voordaan, 10 februari 2006
Ooit op de MTS hebben we met een aantal boyzz de door ons aanbeden lerares Engels een poster kado gedaan. Ook zo’n dubbel kijker; what’s on a man’s mind…
meid ….wat ben je nog jong! Ik ben dik in de 80 en moet af en toe al in de rolstoel anders trek ik het niet. En zwaar aan de Tena Lady hè. Kan me plas zo moeilijk ophouden de laatste tijd.
Morgen plaats ik een foto van mijn rollator. Mijn jongste dochter heeft een knalrode ontworpen, met roestvrijstalen poten!!! Ik ben 69, inderdaad!
Voordaan,
gezellie. Hoe oud ben jij eigenlijk? Volgens mij missen er een paar foto’s in je header! ;)))))
Mag ik ook mee ;0))
Alice,
hahaha, je bent een oude man. Ja, ik heb ook altijd veel moeite om de oude vrouw te ontdekken. Ik ben niet alleen oud, ik ben ook zo kippig als de pest. Wij zouden goed bij elkaar passen. Zullen we een keer wat gaan drinken? 😉
leuk,
ik heb altijd heel veel moeite de ‘oude dame’ te herkennen,…..maar goed, ik ben dan ook een heel oude man. Eigenlijk,………. niet doorvertellen he? :)))
@ Sjaalman, dank voor je boekentip, ik ga eens proberen!
@ Sjaalman…niet voldoen aan een verwachtingspatroon natuurlijk…
@ Daan, oef … een hele wereld. Uiterlijke verschijning, waarneming…
@ Marlis, jezelf faken is (in mijn optiek) onmogelijk, je kunt wel eens niet verwachten aan een verwachtingspatroon (bv die van jezelf). Maar alles komt toch uit iets, is iets…al of niet waarneembaar voor een ander. (dit thema loopt als een rode draad door de roman Iemand, niemand, hondderdduizend van Pirandello, een aanrader!).
Daan, over 40 jaar zie jij er gewoon uit zoals nu, alleen een beetje ouder…
hihi!
ik lijk heel erg op die oude dame op het onderste plaatje. Ik heb alleen ipv dat mutsje een kapje op 🙂
Beter goed gejat dan slecht geschreven! Maar dat laatste kan ik me bij jou niet voorstellen…
Heel bijzonder Voordaan. Het is een beetje als zoals Nijhoff het zegt he: "Lees maar, er staat niet wat er staat!" (Moet toch ook maar es gaan proberen niet in dichtregels te praten vind ik; word wat moe van mezelf geloof ik maar hij zegt het zo mooi.
Ik ga lezen Marlis! En dank Wilma en Croisabel!!!
Geweldig toch om je zo te laten verrassen!! Geef mij maar meer van die plaatjes!!
Ja, authenticiteit op het blog. Je weet het nooit. Alhoewel ik me niet zou kunnen voorstellen dat Marlis een jongen van 13 zou kunnen zijn, of GP een vrouw van twintig. Of … . Daar is het meestal net te echt voor. Maar je weet het niet.
Beste Daan, mede dankzij jouw voortreffelijke stukjes huppelt en danst er in mijn beleving weer het meisje rond dat ik toen was en nu (weer / nog) ben.
wat leuk, Daan! Ik had het origineel nog nooit gezien.
Toevallig (nou ja wat heet toevallig) heb ik pas ook nog een logje gemaakt over echtheid/authenticiteit in logverhalen. Ik vraag me af in hoeverre iemand ook dát ongrijpbare dat in teksten kan zitten, kan faken.
http://marlis.web-log.nl