Ingenstans*
Mijn hoofd zakt in tranen,
borstkas verwijdt zich,
slokt mijn hoofd mijn verdriet,
de grond onder mijn voeten,
gulzig naar binnen
Daar hoort het niet,
het is niet stil,
het is niet waar,
ik ben niets zonder jou.
De zon gaat onder
in een sneeuwwitte wereld.
Ik schreeuw zwijgend,
de wegen worden breder,
ik rijd achter jouw
dode lichaam op weg
naar huis – eindelijk thuis.
Alles is wit, in mij
is het bloedrood, het
raakt me overal het slaat
me recht in mijn gezicht.
Ik zink in het moeras,
steeds een stukje
verder weg van jou.
Daan Westerink
*in geen velden of wegen, nergens
ja dat het zweeds is dat weet ik, maar ik vroeg me af of het misschien ook ergens in een dialect in NL zou voorkomen, daarin ben ik nml zeer geïnteresseerd…er komen veel scandinavische woorden voor in nederlandse dialecten, vandaar…en ik heb een vriendin in Noorwegen die bij de noorse taalunie daar onderzoek naar doet.
Klaas! Nog meer Achterberg, op dit moment kan ik daar geen genoeg van krijgen. Het doet me meer dan ik hebben kan. Nog even dan, voor ik vertrek:
Vervulling
Het beste van voor jaren dringt vanavond tot mij door.
Al je gewone vragen vinden weer gehoor.
Regent het. Ja het regent. Goede nacht.
Laten we nu gaan slapen, zeg je zacht.
Wij luisteren en liggen. Wind beweegt het raam.
Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam.
Alles wat antwoord is gaat van mij uit.
Je wordt vervuld van oneindigheid.
Gerrit Achterberg
Wat je plaatst, is wat je oproept. Mooi allemaal… citeren mag. Vooruit:
(…)
Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam.
Alles wat antwoord is gaat van mij uit.
Je wordt vervuld van de oneindigheid.
Koos, deze van Gerrit nog nooit ontdekt. ‘waar is je harteklop’, daar gaat mijn keel dicht van zitten.
Momeho, Rami: fijn om te weten wie mee (f)luistert.
Fravapa: ik laafde me aan de jouwe. Dat dat mag troosten.
Het is nog niet zo lang geleden dat…..
ik pinkel bij jouw woorden.
Het voelt goed. Je begrijpt wat ik bedoel denk ik.
Ook ik fluister slechts…
Aangrijpend mooi
STANDBEELD
Een lichaam, blind van slaap,
staat in mijn armen op.
Ik voel hoe zwaar het gaat.
Dodepop.
Ik ben een eeuwigheid te laat.
Waar is je harteklop?
De dikke nacht houdt ons bijeen
en maakt ons met elkaar compact.
Om Gods wil laat mij niet meer los;
mijn benen zijn geknakt,
fluister je aan mijn borst.
Het is of ik de aarde tors.
En langzaam kruipt het mos
over ons standbeeld heen.
Gerrit Achterberg
@ Eric: ja, eerst ging het licht uit, toen kwam het moeras, en heel langzamerhand kon ik terugkijken. En nu weer vooruit. Heel mooi was het om dat ook terug te zien in de gedichten. Gek genoeg kan ik nog wel steeds bij dat gevoel. Een deel is nooit meer overgegaan, en ligt nog in het moeras.
Dank meelezers in stilte..
Dank Peter voor je gedicht.
Ook stil……..héél stil…..
sterk in woorden, mooi
Mooi dat je het nu kunt plaatsen ook. Betekend dat je je uit t moeras hebt geworsteld waarschijnlijk?
Het lied van schijn en wezen
het leven roept
schreeuwt
ik hoor het
en tegelijkertijd ook niet
ben ik alleen in de woestijn
zoekend naar water
zoekend naar wat
ik voel alleen de eenzaamheid
verstikkend in mijn lijf
schreeuwend en stil tegelijk
loop verder
zandkorrels aan m’n voeten
de leegte tegemoet
Ja, zo is het…..
Ik las al jullie woorden. In stilt geniet ik. Met het Zweeds ben ik niet vertrouwd. Maar ik hou van taal, en dit woord greep me direct bij de keel.
Onzegbaar afscheid gedicht, herkenbaar.
Mooi… zwijgend schreeuwen..
Nirwana, liefs!
kippenvel.
Stil aanbevolen.
Raakt…
Mooi
Nirgendwo (…)
Hoe ben je op de Zweedse titel gekomen?
Ik heb lang in Zweden gewoond. Houd zzer van de Zeedse taal en literatuur.
Henk:..
Jacob: schoon schrieve
Jeg: ik wist dat jij zou reageren. Ingenstans is Zweeds voor nergens! Ik schreef een serie gedichten na de dood van mijn vader. Bewerkte ze onlangs, en nu is deze dus rijp voor mijn blog. Erg spannend.
gecondoleerd en sterkte Daan…
zo herkenbaar…zo mooi beschreven…
uit wat voor taal, of misschien dialect, komt het woord "Ingenstans"?
Gevoelig onder de indruk va de diepe emotie sereen en licht kleurend verbeeld in vorm en taal:schoon Daan.
Kippenvel.
Groeten, Henk.
Ook stil is (om dat zwijgend schreeuwen vooral, zo herkenbaar).
Crois! (onze bijdragen zijn tien minuten na elkaar geplaatst, stilte…)
Daan……….! (stilte) xx