Hij ziet er prachtig uit, deze nieuwe, gynaecologische onderzoekstoel. En de dame en de heer op het plaatje zijn zo te zien zeer ontspannen. Wat niet klopt is dat je in het echt natuurlijk met een naakt onderlijf op de stoel ligt. En dat het er na een tijdje helemaal niet meer zo ontspannen en clean uitziet. Wat ook niet klopt is dat er op het plaatje geen verpleegkundige staat, die er in het echt wel is.
Die zuster was hard nodig. Het apparaat, waarmee de verkeerde cellen uit mijn uterus werden gehaald, vanwege het humaan papillomavirus (hpv), haperde namelijk aan het eind. Net toen de wond moest worden gehecht, maakte het snoer kortsluiting. Erg grappig als je in de houding ligt die de mevrouw in het grijze pak zo elegant voordoet. Maar ja, wat doe je als er nog van alles uit je hangt, en er nog echt gehecht moet worden!
Gelukkig was ik goed verdoofd, en neemt in de gekste situaties mijn humor het vlekkeloos van mij over. De gynaecoloog, die tot die tijd nogal nors, maar wel droog, de feiten had opgelepeld, kon die eigenschap wel waarderen en deed in het angstige kwartiertje dat er op volgde verslag van andere rampsituaties. De verpleegkundige was ondertussen tevergeefs op zoek naar een reservesnoer dat er had moeten liggen en zocht vervolgens naar een handleiding om het euvel dan maar zelf op te lossen. Was er ook niet. Ze had dit van tevoren niet gecontroleerd. Toen ze haar collega’s hiervan de schuld wilde geven, werd de arts woedend. ‘Ik doe niet moeilijk over het indienen van een klacht, zelfs niet tegen mijn eigen ziekenhuis!’ Tot een andere, in alle haast erbij geroepen verpleegkundige riep: ‘Ik weet waar nog zo’n ander apparaat staat!’ Zij bleek de nieuwste aanwinst op de afdeling en ook nog de meest alerte.
Terwijl de alerte verpleegkundige de kamer uit rende op zoek naar het reserve-apparaat, wilde de andere dame mijn hand vast houden. ‘Dat heb ik niet nodig!’, riep ik boos naar haar. Ik dacht aan mijn man, die op de gang zat te wachten. Zo lullig als je mensen in paniek een kamer in en uit ziet rennen en niet weet wat er aan de hand is. Ik gaf haar de opdracht mijn man te halen. De alerte verpleegkundige kwam terug met het reserveapparaat, sluitte alles aan en legde toen een hand op mijn hoofd. Ze bood haar excuses aan en zei dat het nu niet lang meer zou duren voordat de behandeling klaar was. En dat waardeerde ik enorm. De arts sprak zijn waardering uit voor zijn patiënt die al een kwartier haar beenspieren enorm inspande om niet van het apparaat te glijden en heel rustig bleef. De verpleegkundige en mijn lief spraken hem na. Ik zweefde zelf ergens daarboven, geheel losgeweekt van mijn eigen lichaam.
Ik had het idee dat ik in een verlate aflevering van Monty Python beland was. Gelukkig werd ik niet geroosterd en bleef de arts koelbloedig zijn handelingen vervolgen, en hielden mijn beenspieren het nog een paar minuten langer vol. En zo kon het gebeuren dat ik ondanks de heftigheid van de ingreep en de griep die van mijn hoofd een wazige bol maakte, toch nog met een grijns op mijn gezicht de kamer verliet. Aan de arm van mijn lief, want mijn hoofd en mijn benen waren nogal licht na de ingreep.
Met een sorry, sorry, sorry van de verpleegkundige die haar protocol en behandelkamers niet zo goed op orde had en duizend excuses van de gynaecoloog, die daar heus geen genoegen mee neemt, nam ik afscheid. Zoals altijd wilde ik zo snel mogelijk het ziekenhuis weer uit, want van die lucht… afijn, ik heb nu nog meer bewondering voor het verplegend personeel, al hoop ik ze heel lang niet meer te zien.
Met de blik op oneindig, het verstand op nu, en het lijf opnieuw gekoesterd, vervolg ik mijn weg. Alles komt goed, alles kan altijd erger, en in tijden van nood is humor je beste vriend.
Daan Westerink, 25 januari 2009
Dappere Daan !
I keep my fingers crossed voor jou.
Waxinelichtjes zijn namelijk op.
Reactie is geredigeerd
‘alles kan altijd erger’, inderdaad, die uitspraak heb ik ook wel eens gebruikt. Neemt niet weg dat ’t allerminst prettig was natuurlijk.
hou je haaks meid!
@Jim
dat moet ongeveer het domste zijn wat ik iemand hierover heb zien schrijven. Sorry Jim alle respect verder voor je naiviteit.
Het gaat steeds beter Zoe, zeker als ik reacties lees als die van jou!
goeiemorgen Daan.:)
Hoe gaat het met je?
martin / 26-01-2009 23:35
Jim echte mannen moeten er ook zijn toch?
Deze opmerking vind ik erg komisch. 🙂
Zoe: ik had geen betere reactie kunnen geven. Dank.
Jim echte mannen moeten er ook zijn toch?
Mooi verhaal. Inderdaad humor maakt het voor iedereen dragelijk en daardoor wordt het bijna gezellig in zo’n witte (dat klopt ook al niet aan de foto, deze blauwe zaal ligt in de wolken) kamer, zo lijkt ’t tenminste.
Jim begrijpt niet wat het probleem is?
Nou kijk Jim, het zit zo.
Stel je hebt een dikke prostaat waar afwijkende cellen in zitten. Het zou zo maar kunnen dat je kanker aan je prostaat krijgt dus de uroloog neemt het zekere voor het onzekere en vraagt je te komen voor een TURP (zoek dat zelf maar op). Je ligt plaatselijk verdoofd op een behandeltafel, de uroloog duwt een buis in je lul en begint lekker te schrapen en op het moment dat de uroloog de wond wil dicht branden ontstaat er kortsluiting. Oh jeetje, daar lig je dan met een buis in je lul. Even volhouden meneer Hasenaar, je hebt ook nog griep, het zit niet mee …. enzovoort enzovoort.
Gelukkig wordt het opgelost en kan je naar huis. Je moet alleen nog een tijdje op de uitslagen van het weefselonderzoek wachten.
Verder is er geen probleem, daar heb je gelijk in.
== Jim: Ik begrijp niet goed wat het probleem is! ==
Reactie: daar kun je ook niets aan doen.
Jim, ik denk niet zozeer dat de meeste vrouwen een probleem hebben met naakt op zo’n ding te liggen. Het is meer dat je in een soort hulpeloze toestand ligt, je kunt niet elk moment opspringen. En dan met je hele hebben en houden open en bloot.
Zeggen, als man, dat je dat niet snapt is voor mij ook volkomen logisch. Maar ik kan je vertellen dat wanneer je een staaf echo krijgt en de assistent ramt dat ding er in alsof je van elastiek bent ‘daar’, dat je dan ook wel echt in een kut-positie ligt.
En als ze dan ook nog zeggen dat je dan maar geen vrouw had moeten worden kun je ook nog eens goed giftig worden. Dan vervolgens nog wat anderen er bij halen, Moet je hier eens kijken, dat je denkt dat je een kermismuts hebt of zo, want het is net een openbare attractie…
En dat is dan vergeleken bij dit nog niks. Mannen doen trouwens wel vaker makkelijk over dingen die vrouwen nou eenmaal moeten ondergaan, maar zelf piepen ze al als ze een keer hun broek voor een vrouwelijke huisarts naar beneden moeten trekken.
Ik begrijp niet goed wat het probleem is!
Je spreidt je benen, de gynaecoloog ziet "iets" dat hij dagelijks ziet en wat hem niet meer opwind tenzij het z’n vrouw is die hardstochtelijke geluiden maakt.
Dan nog is het een zekere routine.
Paul Hufner heeft ook zo’n stoel in huis. Geen van de dames maakt enig bezwaar ooit er ontkleed te gaan zitten…
Ik zie hier werkelijk niet het probleem.
getverderrie! Ik weet niet of mijn gevoel nog humor gehad had.
Tip voor als je nog eens naar de gynaecoloog moet: trek een rok aan. Dan hoef je in de kleedkamer alleen je onderbroek maar uit te doen en loop je niet zo bloot naar de stoel. Eenmaal in de stoel maakt het natuurlijk geen verschil meer, maar het voelt anders.
(die tip las ik lang geleden in de Libelle. Een tijd later ging ik op naailes en maakte daar een rok. Geen gezicht, echt zelf gemaakt, maar, dacht ik, dan doe ik hem toch gewoon aan naar de gynaecoloog! Eenmaal daar, trok ik van de zenuwen ook de rok uit in de kleedkamer. Bij thuiskomst verdween het ding meteen in de kledingcontainer, dat snap je).
een akelige ervaring.
Tjeetje;
Inderdaad: Monty Python valt hierbij in het niet.
Sterkte.
Poeh, humor doet wonderen
Brrrr, gruwelverhaal. Gelukkig dat je zo nuchter bent, ieder ander was waarschijnlijk in paniek geraakt.
Mij overviel zelfs een licht gevoel van paniek tijdens het lezen ;-)))
Sterkte!
Ik heb het gelezen, knap hè, want ik kan helemaal niet tegen zulke verhalen.
Maar nog knapper van jou hoe je het, humorvol, beschrijft 🙂 en hebt ondergaan.
pff.. dat heb je meer dan goed doordaan. Superwoman ;-).
Sterkte!
Pfff. Goed dat je niet alles van te voren weet…. Gelukig is het weer achter de rug. Sterkte nog verder.
hartelijke groet, Coby
oh oh oh, kortsluiting in de behandelkamer! Als je haar maar goed zit, zeg ik dan maar.
Gaat het weer een beetje mevrouw Westerink? 🙂
Iers dagboek: tot ik erbij neerval
Jacob: je kunt leuke dingen met zo’n snoer doen, maar niet in die positie helaas
Grutte: tot aan de prostaat bedoel je?
Jezzebel: dank je Jezz, up and running again!
Oh man, wat vreselijk.
Ik kan me zo voorstellen, hoe ellendig je je voelt.
Veel sterkte Daan.
Kus! Een dikke.
Het inwendige bij een man aldaar…
Ik denk dat Jacob upper-cut bedoelde.Toch Jacob?
Zo’n snoer hoort de spanning er in te houden en niet op de patient over te brengen.
Ik had die man geloof ik een upper-kut gegeven. Gaat het weer een beetje?
Prachtig Daan, blijven lachen.
Henk, ha, dat heeft vast geholpen!
Annelies, ja, geklungel en ik doe mijn best 🙂
Grutte Pier: nee, vertel…
Ooit een man gevraagd, hoe hij een volledig SOA-onderzoek ondergaat?
Wat een geklungel allemaal, gelukkig dat je er van af bent en er zo humoristisch over kan schrijven…verzorg je goed!
Als ik er maar genoeg waxinelichten tegenaan gooi,
komt het altijd goed.
Groeten, Henk.