email extractor

De wereld is voor Daan

Daan blogt over sterven, uitvaart en rouw en over het leven zelf

De wereld is voor Daan - Daan blogt over sterven, uitvaart en rouw en over het leven zelf

Tag Archives: rouw

Hoe ‘Het boek Job’ en ‘De twee jaar nadat’ samenkomen

Het boek JobDe achttienjarige Job Lips lift in oktober 2011 met studievrienden naar San Sebastian, Spanje. Daar aangekomen gaan ze zwemmen in zee. Maar de stroming is te sterk en het lukt Job niet om terug op het strand te komen.

Job verdwijnt in de golven.

Zijn vader, mediaman Roek Lips, en zijn moeder Petra Oostveen vertrekken direct naar Spanje. Daar wordt alles in het werk gezet om het lichaam van Job te vinden. Tevergeefs. Twee weken later begint Roek te schrijven.

Over de zoektocht naar zijn zoon, over zijn eigen bijna-verdrinking toen hij 15 was. En hij schrijft over de dood van zijn grootvader Klaas, die tijdens zijn werk als duiker overleed als gevolg van een explosie.

Voor het eerst lukt het Roek en zijn vader Jan om over die traumatische ervaringen te praten. Het verdriet wordt er niet minder om, maar ‘Je kunt pas los laten als je iets eerst hebt vastgepakt’.

Het boek Job raakt niet alleen omdat het goed geschreven is, en de afschuwelijke pijn beschrijft die ouders ervaren na de dood van hun kind. Lips ontroert bovenal omdat hij laat zien hoe een verlies van een zo geliefd persoon ingrijpt in een leven, ook tientallen jaren later nog. En dat je in perioden van diep verdriet niet genoeg steun kunt ontvangen. Hij gaat niet de leedconcurrentie aan, maar heeft ook oog voor het verdriet van de grootouders, broers, zus, vrienden en kennissen van Job.

De Twee Jaar NadatTijdens het lezen moest ik erg denken aan het boek ‘De twee jaar nadat’,  van Steef van Gorkum.  Roek Lips verwijst namelijk in zijn boek naar twee vergelijkbare situaties, van twee Nederlandse zwemmers die ook niet meer terugkeerden.

Wat hij tijdens het schrijven nog niet weet, is dat een van hen Rob van Gorkum is, de vader van Steef, die tijdens een vakantie ging zwemmen in het Gardameer en sindsdien wordt vermist. Het boek ‘De twee jaar nadat’ is niet autobiografisch, al zijn er gelijkenissen. ‘Ik ben Thijs niet… Maar mede omdat ook ik mijn vader veel te vroeg ben kwijtgeraakt, denk ik dat juist ik Thijs’ verhaal kon vertellen’, aldus Steef.

Het bijzondere is dat ik zowel Roek als Steef persoonlijk ken. Steef was in 2009 mijn student tijdens het eerste jaar van zijn studie Journalistiek in Utrecht (die studie vervolgde hij daarna in Ede). Roek was mijn eindredacteur bij het programma Willem Wever, waar ik na afronding van mijn studie journalistiek ging werken, in 1994. Zoveel jaren later komen dan ineens op bijzondere wijze onze werelden samen. Of moet ik zeggen op bizarre wijze? Ze kennen elkaar niet (vermoed ik), maar hebben veel met elkaar gemeen.

Niet alleen de hele lange nasleep van de vermissingen lijkt op elkaar. Ze zijn beiden gaan schrijven en doen dat heel succesvol, dicht op de huid. Het geloof is voor zowel Roek als Steef een houvast, maar ze stellen hier ook veel vragen over. Tegelijkertijd zijn ze verwonderd over het leven, laten ze anderen toe in hun verdriet, en laten ze zien dat het verlies van een vader en zoon geen kwestie is van even slikken en gewoon weer doorgaan. De band blijft bestaan, net als de liefde.

Roek Lips: Het boek Job. ISBN: 978 90 446 2262 1, prijs: € 18,95

Steef van Gorkum: De twee jaar nadat. ISBN: 978 90 477 0512 3,  prijs € 12,50

Zo, nu ben je wees. Doei

Zo nu ben je wees omslag

Er zijn in Nederland rond de dertigduizend wezen en halfwezen tot 18 jaar. Jaarlijks komen er een paar duizend bij. Deze kinderen en jongeren zijn niet altijd even zichtbaar.

De tijd van kindertehuizen ligt ver achter ons, veel kinderen worden tegenwoordig opgevangen door de eigen omgeving of door een pleeggezin. Maar dat betekent volgens de auteur niet dat het automatisch goed met ze gaat.

Kinderen en jongeren die iemand verliezen willen een zo normaal mogelijk leven leiden en willen niet dat iemand medelijden met ze heeft. Maar dat betekent niet dat ze geen verdriet hebben en niemand nodig hebben.

Jojanneke van den Bosch (1975) werd zelf op haar veertiende binnen een paar maanden tijd wees. De rode draad in het boek is haar eigen, aangrijpende verhaal. In de andere hoofdstukken doet ze een appèl op de maatschappij. Ze geeft handreikingen aan omstanders en zorgverleners van kinderen die hun ouders verliezen. Jojanneke laat zien dat weeskinderen niet zielig zijn, maar dat ze wel volwassenen nodig hebben. In het voorjaar wordt het platform WeesWijzer gelanceerd waar online praktische informatie gedeeld kan worden, zodat weeskinderen hier gemakkelijk gebruik van kunnen maken.

Jojanneke van den Bosch (WeesWijzer)

ISBN: 978 90 820 2320 6 prijs € 17,95

In onderstaand filmpje vertelt Jojanneke over haar leven en over de totstandkoming van haar boek.

 

De twee jaar nadat – Steef van Gorkum

Thijs van Acker is een achttienjarige student communicatiewetenschappen. Met hem gaat alles goed. Tot zijn vader verdrinkt in een Frans meer, tijdens een vakantie met zijn moeder.

“Michal vraagt: ‘Zomaar? Weg…?’ En ik antwoord: ‘Zwemmen. Paniek. Dreggen. Dood.’ Na de begrafenis volgen weken waarin Thijs kaartjes krijgt. Lieve kaartjes. ‘Maar wat dan? Het leven zonder vader houdt niet op na die eerste weken. Voor ik het weet zijn er twee jaar voorbij. Dit zijn die twee jaar.”

 

Het boek bestaat uit vier delen. De eerste drie delen geven aan hoeveel tijd er voorbij is gegaan na de dood van Thijs’ vader. Ieder deel sluit af met een sleutelmoment: de beslissing om te gaan reizen, om naar huis te gaan, om met zijn vrienden naar het meer te gaan waar zijn vader verdronk. Het laatste deel telt juist af: tot het moment waarop Thijs een allesbeslissende keuze maakt over zijn eigen leven.

‘De twee jaar nadat’ is het sprankelende debuut van journalist Steef van Gorkum. Het boek is niet autobiografisch, al zijn er gelijkenissen. ‘Ik ben Thijs niet… Maar mede omdat ook ik mijn vader veel te vroeg ben kwijtgeraakt, denk ik dat juist ik Thijs’ verhaal kon vertellen.’

Steef van Gorkum (Lemniscaat / ABCyourself)

ISBN: 978 90 477 0512 3 prijs € 12,50

 

 

 

Stille verhalen. Over verborgen verlies en verlangen – Evamaria Jansen

Stille verhalen - Evamaria Jansen december VU BoekenrubriekIn haar Gentse praktijk komt Evamaria Jansen veel schaduwrouw tegen. In haar boek Stille verhalen omschrijft zij deze als ‘rouw die niet erkend wordt en/of die sociaal niet wordt geaccepteerd’.

Pijn die er dus om tal van redenen niet mag zijn, waardoor er een leger van stille rouwenden ontstaat die zich niet gesteund voelen.

Deze rouwenden geeft Jansen een stem. De ouders van de ongeboren ‘Sterre’ bijvoorbeeld die na prenataal onderzoek de zwangerschap besloten af te breken. ‘Ik worstel nog steeds met het feit dat wij zelf beslist hebben om Sterre te laten sterven.’

Of de jongeren die hun beste vriend(in) door suïcide verloren. ‘Maakte hij de verkeerde keuze? Je weet het niet. Uiteindelijk weten we met ons allen helemaal niets en zelfs dat weten we niet zeker.‘ Het zijn stuk voor stuk indringende verhalen zonder zieligheidsfactor.

Het zijn kwetsbare portretten van mensen die de kracht vonden door te gaan na loodzware gebeurtenissen die het daglicht ooit niet konden verdragen. Door dit boek geeft Jansen hen jaren later de erkenning die zij verdienen.

Evamaria Jansen (Cyclus)

ISBN: 978 98 575 0437, prijs € 21,=

 

Daan Westerink

Leven zonder ouders – het definitieve einde van het kind – zijn

leven_zonder_ouders_isbn_9789025957476_1_1344667240Mijn eerste boek, ‘Leven zonder ouders’, verscheen vijf jaar geleden. In dat boek staan interviews met 61 volwassen zonen en dochters die vertellen over het leven met en zonder hun ouders. Zij vertelden hoe het was, te moeten leven zonder hun vader of moeder.

Ik wilde dit boek heel erg graag schrijven. Omdat een boek over volwassenen die op verschillende leeftijden hun ouder(s) verloren nog niet bestond. Omdat het weliswaar heel normaal is op een gegeven moment je ouders te verliezen, maar dat dit niet betekent dat je geen verdriet mag hebben.

Omdat je met het verlies van je ouders voorgoed een punt zet achter je eigen kind-zijn. Daarom. En om nog zoveel meer.

Voor sommige zonen en dochters was het verlies nog maar kort geleden, toen ik ze sprak. Anderen verloren – soms tientallen – jaren geleden een ouder. De een was kind of puber, de ander studeerde of was net moeder, maar ook mensen die veertig of vijftig plus waren, toen hun ouders overleden, vertellen hun verhaal.

Op 9 september 2007 uur zond Kruispunt (RKK) een reportage uit over de totstandkoming van het boek. Naast mijzelf komen 2 zonen en 1 dochter uit het boek aan het woord over het verlies van hun ouders. Staat ook nog steeds als een huis.

De graven van drie jonge jongens in Frankrijk

Hier is de zoon van vrienden begraven. Herbegraven, moet ik zeggen. Ook hij stierf op 29 juli, net als de jonge soldaat. Echter niet in 1918, maar in 1984. Nog maar 13 jaar oud, stak hij met zijn broers een hele drukke weg in Nederlands Limburg over, na het zwemmen. Bij de overkant aangekomen zei hij dat hij iets vergeten was. Voor zijn broers het doorhadden, stak hij nog een keer de straat over. Voor de allerlaatste keer. Hij zag de auto niet die hard aan kwam rijden en verongelukte.

Koningskinderen. Over ongewilde kinderloosheid, verlies en alsnog het geluk ervaren – Ingrid van der Kuil

Als Ingrid na het stoppen met de pil maar niet ongesteld wordt, en ook niet zwanger blijkt, komt ze met haar man Arno in een medische molen terecht. Het stel worstelt met de ongewilde kinderloosheid en besluit nog een laatste behandeling te doen. Daarna start een adoptieprocedure. Deze laatste behandeling slaat onverwachts aan, en het geluk van Ingrid en Arno kan niet op als op de echo twee kloppende hartjes te zien zijn. Ingrid en Arno kijken reikhalzend z naar de tweeling uit, tot na 24 weken de weeën ineens beginnen. Koningskinderen. Over ongewilde kinderloosheid, verlies en alsnog verlies ervaren – Ingrid van der Kuil

Spreken is zilver, zwijgen is fout – Zilveren Tips van jongeren die iemand verloren

De jongeren die meewerkten aan het boek ‘Verder zonder jou’, vroeg ik tips te geven hoe je dat nou doet: omgaan met jongeren die iemand verloren. Dat deden ze. En hoe! Zij gaven tips aan ouders, aan vrienden, aan de omgeving, aan scholen, aan werkgevers maar ook aan jongeren die nu te maken hebben met een verlies. Tips die prikkelen, die je aansporen iets te doen, of je vertellen dat je nog eventjes moet wachten.

Forex Robot
Forex Signals