Met mijn ziel onder de arm liep ik door Londen. De vakantie met twee vriendinnen liep uit op een fiasco. Met elkaar de kroeg in gaan is wat anders dan drie weken door Engeland en Schotland liften. Dat mijn moneybag met mijn paspoort en het pasje van zowel mij als M. gejat werd in de prachtige Highlands verhoogde de feestvreugde ook niet. Het enige pasje dat overbleef was van G, en die zat bovenop haar geld, dat ze bovendien slechts met mate bezat. Aangezien G. niet rookte – wel dronk – moesten M. en ik de rest van de twee weken bedelen om een pakje sigaretten. M. en ik werden op rantsoen gezet.
Schotland was prachtig, onze wandelingen door de Highlands maakten dat ik er wortel schoot , maar het reizen met één chagrijnige vriendin die niets leuk vond was een grote domper. Ondanks het prachtige landschap was ik opgelucht toen we eindelijk naar Londen gingen. Nog vier dagen, dan was de vakantie voorbij.
In Londen woonde een oude lover. Die verhoogde de feestvreugde heel even door ons te fêteren op een fantastisch diner in een Chinees restaurant, dat juist zijn deuren opende toen de kroegen sloten. Ook sliepen we door hem vier dagen op een heus bed en niet langer op isolatie-matjes in een tentje (die leuk zijn in Spanje, maar het niet doen op 500 meter hoogte). Hij leende mij wat geld, en daardoor konden M. en ik weer roken.
De dag van ons vertrek uit Londen barstte de bom. Ik kon niet meer tegen het gebedel om geld, G. kon niet meer tegen haar rokende vriendinnen. Dus besloot ik weg te gaan. Maar ja, waar ga je heen midden in Londen, en trouwens: we moesten een bus en vervolgens een boot halen, dus lang kon onze scheiding niet duren.
Bij een delicatessenzaak ging ik op een bankje zitten. Mensen liepen rijendik voorbij. De tranen liepen over mijn wangen. Huilen in een stad is zalig: niemand spreekt je aan, iedereen loopt je lekker voorbij. En toch ben je niet alleen. Het luchtte op.
Ineens klonk de stem van een engel naast me. Een fragiele vrouw met grijspaars haar en een krakkelee huid, gestoken in een Chanelpakje was naast me komen zitten. Ik had het niet gemerkt.
‘What a lovely face you have dear’, zei ze tegen het geheel in het zwart gestoken meisje met schipperspet. Ik lachte door mijn tranen heen.
‘Well thank you ma’am, but lovely is not how I feel right now’.
‘Oh dear, don’t you worrie. Everything will turn out just fine. You”ll see. Have a nice day!’ Verbluft bleef ik achter. Even later zag ik M. en G. dichterbij komen. Ik klemde mijn kaken op elkaar en liep naar ze toe. M. keek verzoenend naar G. en mij en gezamenlijk liepen we richting de bus die ons naar de boot zou brengen.
Het is niet meer goed gekomen tussen G. en mij. Op de boot confisqueerde ze het overgebleven geld dat ik geleend had onder het mom van: ‘jullie hebben dit en dat uitgegeven aan sigaretten, dan koop ik nu drank’. M. en ik hebben ons vervolgens prima vermaakt, een sigaretje gebietst, en ik heb vroeg mijn slaapzakje gespreid en ben lekker gaan slapen. Met in gedachten dat lieve oude mensje… Everything will turn out just fine…
Daan Westerink, 1 september 2006
Brrr, ja vakanties met vriendinnen!! Er komt van alles boven, vooral met betrekking tot het lenen van geld omdat je je hoofd anders niet boven water houdt. Kadootje zo’n verhaal, wie weet vertel ik het mijne ook wel 🙂
@ Iedereen: ik heb even geen woorden. Ik hoop dat ik er over 40 jaar zo uit mag zien als de engel hierboven….
dat waren pas vakanties !
geweldig zon engel
trouwens ik vindt dat je nog steeds a lovely face hebt
als ik dat even mag zeggen
veel liefs kus Moon
Mooie foto!, bij sommige komt de wijsheid met de jaren;)
Groet!
Koen
Zo kreeg ik ooit op de tweede dag van mijn vakantie in San Francisco ruzie met de vriendin met wie ik ging. Daar stond ik met mijn rugzak. We hebben de rit wel uitgezeten, we moesten immers nog 4 weken, maar dit was het begin van het einde. Helaas had ik daar nergens een engel op mijn pad.
Angels are there whenever you need them!
ik bedoel Eric,
nu ja dan maar zo:
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/71330
Daan,
De sneeuwbal blijft maar rollen,
zie :
Mooi geschreven weer! Erg herkenbaar. Ook wat betreft die gestolen moneybelt (in London, incl. paspoort). En op vakantie gaan met vriendinnen, waar de een zuinig is geven de anderen geld uit als water (aan winkelen, vond ik niet zo leuk, we waren aan het fietsen in de Loire).. en dat had tot gevolg dat ze bij mij geld moesten lenen. Toen werd ik toch ook wat kwaad eerlijk gezegd.
Apart zo’n engel .. jee!
Lief!
Dus jij hebt dat ook, dat je soms precies op het juiste moment geraakt wordt door volslagen onbekende passanten. Wiens herinnering je vaak scherper bij blijven dan de rest wat er op die dag, die week, gebeurde.
Tanxx to ya all!!!
aanbevelinkje van T!
Tja, wat kan je nog zeggen na zo’n beschrijving van een vakantie, maar meer nog van een ontmoeting. Dit soort ontmoetingen zijn het die je leven (een beetje) kunnen veranderen.
Ontroerend goed, Daan! Veel oude mensen zijn vaak als engelen. Alsof ze al oefenen voor hun volgende leven.
Mooi verhaal weer, Daan. Ik hoor het haar zo zeggen, het oude dametje. Een soort intonatie als Miss Marple, stel ik me voor 😉
Tja, en vriendschappen. Je hebt van mij ook nog een verhaal tegoed, geloof ik. Beetje weinig tijd maar ik vergeet het niet.