Op deze laatste dag van het jaar (hoera, de kerst is voorbij!) kijk ik heel graag terug. De vuurpijlen en de glittersterretjes liggen klaar voor vertrek, we gaan oliebollen bakken bij vrienden en blijven ook logeren. Maar eerste even nog een paar laatste woorden dit jaar voor iedereen die mijn blog bezoekt, sinds kort of sinds 2 jaar.
Ik heb zo veel geleerd dit jaar. Over rouw, over de honderden manieren waarop je je gevoelens kunt uiten na het verlies van een ouder, broer, geliefde, zus, kind of vriend(in). Ik heb heel erg veel geleerd over mezelf dit jaar. Dat ik me nog steeds op de kast laat jagen bijvoorbeeld. Daar baal ik soms van, maar tegelijkertijd zegt het iets over mijn passie. Ik kan niet anders dan met heel mijn hart reageren. Maar dit jaar heb ik ook geleerd om mijn gelijk gewoon uit mezelf te halen, en niet bij de ander.
Het gevoel dat overheerst over 2007 is dat het mij zoveel heeft gegeven. Mensen hebben hun levensverhaal in mijn handen gelegd. Mijn lief en ik hebben alleen maar meer van elkaar gehouden. Mijn kinderen worden steeds groter en ik heb geleerd hoe ik ze kan koesteren en ze tegelijkertijd beetje bij beetje kan loslaten.
Ik heb gezien dat vriendschap je mijlenhoog kan tillen. En dat dit ook op je veertigste of je zestigste je nog zeer kan beroeren. En totaal onbekenden hebben mij doen glimlachen, en me soms rillingen bezorgd. De reacties die ik kreeg op mijn boek stromen nog steeds binnen en ik ben daar zo superblij mee! En ja, ik ben ook trots. Dat het me is gelukt een heel boek (362 pagina’s!) te schrijven.
Ik heb van een paar mensen geleerd dat je kunt lachen om de dood. Dat je hem niet hoeft te veronachtzamen, of te tarten, maar dat je hem kunt binnenhalen als een verre vriend. En ook dat je hem kunt vertellen nog even te wachten met aanbellen. De dood en het leven zijn zo verwant aan elkaar, meer dan we durven toe te geven.
Mijn wens voor volgend jaar is dat we nog meer over de dood gaan te praten. Met het riscio dat ik straks echt een geuzennaam krijg ‘dodelijke blogger’: ik vind dat praten over de dood nog steeds taboe is. Nee, niet het praten over de dood van een bekende Nederlander: dat doen we allang. En we praten, en roddelen, ook heel graag over de manier waarop er afscheid van hen wordt genomen. Maar echt praten, je uitspreken, over wat jij zelf wenst als je doodgaat, en met je ouders praten over hun eigen uitvaartwensen: dat doet maar een minderheid. En dat is jammer. Je krijgt na de dood van een dierbare maar vijf dagen bedenktijd voor de uitvaart, en die kun je nooit meer overdoen. Praat er dus over, spreek je uit! En weet ook: haast geen wens is te gek, er lopen zulke goede uitvaartmensen rond met het hart op de goede plaats, de tijd van kiezen uit twee kisten is allang voorbij. Schrijf het op, dat is niet alleen prettig voor jezelf, maar ook voor diegenen die achterblijven.
Daarnaast hoop ik dat steeds meer mensen hun levensverhaal op gaan schrijven. Omdat dit voor de generatie na je, maar ook voor jezelf, zo’n belangrijk document is. De balans op maken van je leven: dat kun je ook zelf doen. Vertel maar wat belangrijk was in je jeugd, hoe de sfeer was in je gezin, wat hoogte en dieptepunten waren. Ook die jeugd en dat leven kun je nooit meer overdoen, maar de meeste mensen die ik over hun leven liet schrijven putten daar kracht uit.
Terwijl de 1000klappers nu al om mij heen knallen, en wij op weg gaan naar een klein dorpje langs de Waal, waar nu het licht wel brandt en waar het warm is, en waar lieve grote en kleine mensen wachten op onze komst (kunnen ze eindelijk oliebollen bakken!) wens ik jou een 2008 die dromen waarmaakt. Bovenal een jaar vol liefde (hoop ik) en kracht.
Tot het nieuwe jaar,
Lieve groet,
Daan Westerink
Dag Anita! Wat bijzonder dat je hier terecht bent gekomen. Ja, ik weet zeker nog wie je bent, en je ouders en jullie gezin zie ik zo nog voor me. Wat verdrietig dat jij je ouders nu al moet missen.
Ik vind het leuk als je me een mailtje stuurt: info@levenzonderouders.nl
Daan, Ik weet niet of je nog weet wie ik ben je woonde in wierden bij me in de straat. Ik woon er nog steeds in het huis van mijn ouders die helaas allebei zijn overleden. Ik ben er benieuwd naar je boek ik heb het besteld.
Zus: erover denken is al heel wat. En magere Hein kun je volgens mij niet tarten. Jezelf wel…Ik leer ook van jou! Mooie avatar trouwens!
Udo: jongen, eensgelijks…jij ook een heel krachtig 2008!!!
Janneke, jij ook daar in het verre California! Let the rain come down! Tussen de zon door natuurlijk…
Theo: haha, dank voor je goede wensen. Jij ook een goed 2008!
Ze gooien je er mee "dood" ,maar ik wens je toch een gelukkig en gezond 2008 met je hele familie.
Daan, een mooi & inspiratievol 2008.
helemaal met je eens wat je schrijft!
Dank voor al het moois dat je me gaf in 2007!
Wens je het allerbeste voor 2008!!!
Wat mooi dat je zelfs met liefde kan kijken naar een "slechte eigenschap". Dat is zo’n teken van kracht.
En ja, praten over de dood.
Doodeng. Als verpleegkundige ken ik als geen andere de belangrijkheid van je oproep, maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik nog stees mijn wensen en muziekkeuze niet op durf te schrijven. Alsof ik Magere Hein tart.
Ik lees jullie reacties en hoop dat we elkaar op deze manier blijven inspireren! Wauw!
De beste wensen voor jou, Daan.
Veel zegen, liefde voor je mooie werk.
Niks nieuws aan de dood en hij wordt steeds meer bespreekbaar gemaakt gelukkig.
Goed nieuwjaar voor jou en de jouwen Daan.
Een gelukkig liefdevol jaar gewenst :-))
en ik leer ook hier. Mooi en wat een kracht!! Liefs en een stromend 2008! groet Mjan.
Het leven beroert steeds, lieve Daan, op welke leeftijd dan ook (althans, dat is mijn ervaring).
Maak er een goed nieuw jaar van voor uzelve en uw andere uwen!
lieve daan
wens je een mooi 2008
Daan een gelukkig nieuw jaar! Groetjes Wilma
Mo, dat boek ken ik niet, wel het ‘mam’en ‘pap’ vertel eens. En ook http://www.remembermewhenimgone.org Daar kun je als ouders ook dingen kwijt die verder gaan dan ”op mijn derde verjaardag at ik…’ Ik wens jou een jaar toe waarbij het contact met je dochters makkelijker verloopt…
Hee Zoe, goedenmiddag. Het is inderdaad gelukkig weer januari! Met hopelijk veel goeds voor de boeg. Het jaar ligt voor ons! mooi vind ik dat.
hoera, het is januari!
xx Z
Jaa! Nieuwjaar op het blog! Leuk jullie reacties.. Lief ook. Tot later…
Daan, ook een Gelukkig Nieuwjaar!
Ken je het boek ‘Mam en pap vertellen over jou’? Een boek waarin je kunt vertellen hoe je kind was, vanaf de zwangerschap tot het twaalf wordt. Ik heb er eentje gekocht, voor mijn kinderen, maar je kent me: het zijn standaardvragen (‘wat aten we op mijn derde verjaardag?’) en bovendien is er veuls te weinig ruimte om de dingen te beschrijven die ik wil vertellen. Daarom maak ik er maar een eigen plak-, foto- en vertelboek van, voor allebei de meiden eentje. Voor het geval ik mijn verhaal nooit meer aan hen kan vertellen. Tenslotte kan ik ook onder een bus komen, nietwaar.
Ik denk dat het heel waardevol wordt.
Een nieuwjaarsgroet van hier. Mooie reflectie ook. Ik was net van plan zelf een stuk te schrijven over mijn belevenissen in hetr jaar 1974. In vele opzichten een sleuteljaar.
Tja, de dood hoort bij het leven, ook in 2008.
We gaan er veel over praten, dat weet ik nu al.
Toch gaan we proberen er een goed 2008 van te maken en dat mooie jaar wens ik jou ook toe.
Daan ik wens je een jaar van vreugde harmonie gezondheid en veel liefde toe
Warner
Gelukkig nieuwjaar! xxxxxx
Gelukkig Nieuwjaar Daan!
Ook in 2008 weer veel passie voor het leven toegewenst Daan!!
Daan, alle goeds.
Groeten, Henk
Je staat nu waarschijnlijk al in het dampende vet, maar alvast een heel fijne jaarwisseling en een goed begin! Veel geluk in 2008.
Een goed jaar toegewenst Daan.
Lieve Daan, in ruim 500 stukjes ben ik zo langzamerhand mijn levensverhaal wel aan het schrijven 🙂 Veel geluk ook voor het komende jaar ! En praten over de dood en het leven, met of zonder wijn!
Een 2008 die dromen waarmaakt, dat vind ik een mooie wens. Dank je !
Jij, dank je wel voor het mooie boek en alle stimulans om te schrijven.
En een goed, gezond 2008 vol liefde, kracht en dromen.
Levensverhaal vordert met elk stukje op het blog hier een beetje. Waardevol wat je schrijft over jouw hoop en wat 2007 je heeft gebracht. Je boek is mooi en heeft betekenis. Jij ook een liefdevol 2008 en ik blijf hier graag komen lezen….
Hartelijke groet, Coby
Peter, de achterbak ligt vol met knallers. Ik wens vannacht jou ook een goed jaar!!!
Scramble: ik weet dat je er bent. Dank daarvoor! jij alle goeds too!
Lieve Daan, al ben ik geen frequent reageerder op je blog, ik kom er steeds terug. Ik lees je, en heb veel respect voor je. Ik wens je alle goeds voor de laatste uurtjes van dit jaar, en natuurlijk het komende jaar !
We verjagen de geesten van het stervende jaar met lawaai.
2008, nieuwe ronde, nieuw geluk en het allerbeste voor jou!