Zo, nu ben je wees. Doei
Er zijn in Nederland rond de dertigduizend wezen en halfwezen tot 18 jaar. Jaarlijks komen er een paar duizend bij. Deze kinderen en jongeren zijn […]
rouw
De twee jaar nadat – Steef van Gorkum
Thijs van Acker is een achttienjarige student communicatiewetenschappen. Met hem gaat alles goed. Tot zijn vader verdrinkt in een Frans meer, tijdens een vakantie met […]
Stille verhalen. Over verborgen verlies en verlangen – Evamaria Jansen
In haar Gentse praktijk komt Evamaria Jansen veel schaduwrouw tegen. In haar boek Stille verhalen omschrijft zij deze als ‘rouw die niet erkend wordt en/of […]
Leven zonder ouders – het definitieve einde van het kind – zijn
Mijn eerste boek, ‘Leven zonder ouders’, verscheen vijf jaar geleden. In dat boek staan interviews met 61 volwassen zonen en dochters die vertellen over het […]
Thijs. En toen hield het lachen op…
‘Elk jaar worden er in Nederland 800 kinderen geboren met een stofwisselingsziekte. Dat zijn meer dan twee kinderen per dag. De meeste kinderen overlijden voordat ze 18 jaar zijn. Omdat er voor hun stofwisselingsziekte nog geen medicijn is.’ Het boek -THIJS- En toen hield het lachen op… gaat over het Thijs Blom. Een jongetje dat geboren wordt met de zeldzame stofwisselingsziekte Tay-Sachs. Een ziekte die ervoor zorgt dat hij steeds meer vaardigheden verliest, zieker wordt en uiteindelijk overlijdt
Hoe angst klinkt – Hans Hagen
De bundel Hoe angst klinkt van Hans Hagen bevat teksten over eenzaamheid, over de strijd met een vader, verliefdheid, over de dood van een leeftijdsgenootje, maar ook over luchtige dingen in het leven die verwonderen. Sommige gedichten kunnen linea recta opgenomen worden in een verzamelbundel met de mooiste verzen over afscheid, dood en rouw.
Een dieptriest tochtje – een troostrijke voorstelling
Een dieptriest tochtje is een theatervoorstelling over een jong koppel, gebaseerd op het persoonlijke fotoboek Sentimental Journey van de Japanse fotograaf Nobuyoshi Araki. De intimiteiten tussen de twee worden als door een vergrootglas getoond. Het koppel is niet bang voor de dood. Ze denken er niet eens aan. Maar ze krijgen er wel mee te maken.
Herbegraven in Frankrijk
Hier is de zoon van vrienden begraven. Herbegraven, moet ik zeggen. Ook hij stierf op 29 juli, net als de jonge soldaat. Echter niet in 1918, maar in 1984. Nog maar 13 jaar oud, stak hij met zijn broers een hele drukke weg in Nederlands Limburg over, na het zwemmen. Bij de overkant aangekomen zei hij dat hij iets vergeten was. Voor zijn broers het doorhadden, stak hij nog een keer de straat over. Voor de allerlaatste keer. Hij zag de auto niet die hard aan kwam rijden en verongelukte.
Koningskinderen. Over ongewilde kinderloosheid, verlies en alsnog het geluk ervaren – Ingrid van der Kuil
Als Ingrid na het stoppen met de pil maar niet ongesteld wordt, en ook niet zwanger blijkt, komt ze met haar man Arno in een medische molen terecht. Het stel worstelt met de ongewilde kinderloosheid en besluit nog een laatste behandeling te doen. Daarna start een adoptieprocedure. Deze laatste behandeling slaat onverwachts aan, en het geluk van Ingrid en Arno kan niet op als op de echo twee kloppende hartjes te zien zijn. Ingrid en Arno kijken reikhalzend z naar de tweeling uit, tot na 24 weken de weeën ineens beginnen. Koningskinderen. Over ongewilde kinderloosheid, verlies en alsnog verlies ervaren – Ingrid van der Kuil
Spreken is zilver, zwijgen is fout – Zilveren Tips van jongeren die iemand verloren
De jongeren die meewerkten aan het boek ‘Verder zonder jou’, vroeg ik tips te geven hoe je dat nou doet: omgaan met jongeren die iemand verloren. Dat deden ze. En hoe! Zij gaven tips aan ouders, aan vrienden, aan de omgeving, aan scholen, aan werkgevers maar ook aan jongeren die nu te maken hebben met een verlies. Tips die prikkelen, die je aansporen iets te doen, of je vertellen dat je nog eventjes moet wachten.